Ansichtkaart

Bijgewerkt: apr 18

Een brief, pamflet, brochure vlogen door

de borstel van mijn brievenbus. Ik lees

geen één, want postkaart zat er nog niet bij.

Nu liggen ze daar, rustend op het aanrecht

wachtend op opspattend afwaswater,

sensuele zeep die licht verdund

de vezels naar verduring vreet.

Ik zie

Een duif die zittend op een tak bestaan

beoordeelt, de essentie van zijn

existentie met de vlagen wind in twijfel

trekt terwijl tak spartelt en gebiedend

smeekt toch af te vallen.

En ik zie

Hoe hert met wippend wit de struik in springt,

en dan verkleurt tot grijsgroen zwartbruin broes

dat langzaam wegzwemt in meander van

het bos. Ik blijf nog even staren naar

de varens waar lokaal gebaarde hert -

kameleon van hier - verscheen, verdween…

Een jager dwaalt nog door het veld waar kraai

nu vliegt, ver over aren die Millet

liet lezen door vereeuwigd onbekende

leesters die nu leven tussen lijnen van

vergulden schilderlijst.

Ik zie

mezelf daar wandelen langs gure groeven die

de uitgebrande bommen van een

uitzichtloos verleden inblikken tot ploeg

en boer voorzichtig gaten prikken in

bedorven blik - hoewel de houdbaarheid

verstreken is te vaak geconsumeerd…

Ik zie

mijn voeten grond zoeken in bed

dat vraagt om rust, om slaap, om stil te blijven,

Bed dat macht wil krijgen, wachtend op de

postkaart waar je spijkers op laag water zoekt.

Een bed dat kaart de doofpot in wil krijgen

met bedorven dromen opdat

ochtendse vergetelheid je voorstel weigert

samen aan zee te verblijven.

Ik weet dat

de zee die nergens gaat, die nergens komt,

het land verleiden wil met nachtelijk

gelaat. En toch wil iedereen er zwemmen,

zitten, zilte luchten snuiven…

Iedereen die wil haar eindeloos geblaat.


10 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

Geloven

Geloven, wat is dat? Beloven dat je denken, handelen ten dienste stelt van onvoorwaardelijk gedachtegoed? Geloven, wat was dat? Geloven dat gebrek aan inzicht en identiteit gecompenseerd wordt door et

Oorsuizen

Moesten we luisteren naar onze klank, en luide lippen vastgekluisterd aan de hongersuizen horen zingen… Wel, zouden we luisteren? Of zouden we de oren hullen in stilzwijgen; zang van zintuig stikken m

Noli me tangere

Als ik moe ben van hem te zoeken, hem te vinden in platonische bezoeken… Als ik moe ben van het belijden, het verstijven in systeem dat rigor mortis onlangs nog deed verrijzen, Kom je dan? Als ik moe

Simon Thielens

tel. 00324 70 58 50 85

 2980 Zoersel

 © 2019 by Simon Thielens 
  • Facebook
  • LinkedIn Social Icon
  • YouTube
  • Instagram