Der tod und das Mädchen (Schilder: Egon Schiele, dichter: Simon Thielens)


Een innige omhelzing van het rillend kind

Zijn ruwe hand strijkt uit naar haar gezicht.

Door lust in deze liefdesdaad verblind;

een lege huls is al wat daar nog ligt.


Van adem, geest ontnomen ligt het daar,

ze luistert naar het hart, aan borst gevleid

Het klopt niet meer, haar hoofd wordt alsmaar zwaar

Tot eeuwigheid gedoemd, tot spijt van tijd.


Kolkt, draait, spint, tolt, beweging wordt verstild.

Revolte, wetten sterven stille dood

Rust, slaap, geweld in samenzang verzilt.


Vergeefse uitingen van rouw verspild

Zij slaapt, verdronken in een aardse schoot

Brutaal en plots; dat wat ze had gewild.

7 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

Ansichtkaart

Een brief, pamflet, brochure vlogen door de borstel van mijn brievenbus. Ik lees geen één, want postkaart zat er nog niet bij. Nu liggen ze daar, rustend op het aanrecht wachtend op opspattend afwaswa

Geloven

Geloven, wat is dat? Beloven dat je denken, handelen ten dienste stelt van onvoorwaardelijk gedachtegoed? Geloven, wat was dat? Geloven dat gebrek aan inzicht en identiteit gecompenseerd wordt door et

Oorsuizen

Moesten we luisteren naar onze klank, en luide lippen vastgekluisterd aan de hongersuizen horen zingen… Wel, zouden we luisteren? Of zouden we de oren hullen in stilzwijgen; zang van zintuig stikken m

Simon Thielens

tel. 00324 70 58 50 85

 2980 Zoersel

 © 2019 by Simon Thielens 
  • Facebook
  • LinkedIn Social Icon
  • YouTube
  • Instagram