Manifest (Après une chanson de Jacques Brel)

Bijgewerkt: mrt 31

Vecht, vriend, tegen koude nachten van nijd

Met armen die lichamen warmen.

Vecht, vriend, trek tegen woestenij ten strijd

Met tranen die zaden omarmen.


Zwijg niet meer, wrik pols die hals toeknijpt,

Breek kelen open met ijzeren hand

Vrucht van verzet; bijna rot gerijpt

Kringelend walmt zijn geur over het land.


Het is tijd.


Schiet woorden naar kanonnen, breek hun vuur.

Mijd rollende munten die mensen bedelven.

Rook struisvogels uit, blus met zand hun zuur.

Stut eerlijk de harde vermolmde gewelven.


Maar als de maan verzengend vreet,

Als de zon verloren zinkt.

Zorg dat je de dag dan niet vergeet

En spartel


Voor je in de nacht verdrinkt.

5 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

Ansichtkaart

Een brief, pamflet, brochure vlogen door de borstel van mijn brievenbus. Ik lees geen één, want postkaart zat er nog niet bij. Nu liggen ze daar, rustend op het aanrecht wachtend op opspattend afwaswa

Geloven

Geloven, wat is dat? Beloven dat je denken, handelen ten dienste stelt van onvoorwaardelijk gedachtegoed? Geloven, wat was dat? Geloven dat gebrek aan inzicht en identiteit gecompenseerd wordt door et

Oorsuizen

Moesten we luisteren naar onze klank, en luide lippen vastgekluisterd aan de hongersuizen horen zingen… Wel, zouden we luisteren? Of zouden we de oren hullen in stilzwijgen; zang van zintuig stikken m

Simon Thielens

tel. 00324 70 58 50 85

 2980 Zoersel

 © 2019 by Simon Thielens 
  • Facebook
  • LinkedIn Social Icon
  • YouTube
  • Instagram